Mantra’s zingen

Waar mag ik je ’s nachts voor wakker maken?

Dat vroeg Isa op Facebook. Mijn antwoord:

Een vuurtje, met iemand die gitaar speelt en zachtjes zingt (mantra’s). Als het maar kalm is en geen gekke pinguïn.

Waar die pinguin ineens vandaan kwam, herinner ik me niet meer, maar wel dat ik daarna nog vroeg wanneer ze het uit ging voeren.

Een paar weken later blafte Pluk er ’s nachts om 02.00 uur flink op los. Ik naar beneden, want zoiets doet ze normaal niet. Al halverwege de trap zag ik iemand tegen de voordeur leunen. Ik schrok me kapot en rende op m’n tenen terug naar boven. Lief was behoorlijk scherp voor het tijdstip en zei ‘Oh ja, dat is iets leuks, ga maar in bed liggen’. Iets leuks? Een kerel aan de deur? Nu?! Mijn de adrenaline in m’n aderen, vluchtte ik naar de kamer waar m’n kleding ligt. Natuurlijk kon ik zo vlug niks toonbaars vinden, dus met een joggingbroek binnenstebuiten en een shirtje met gaten opende ik de deur. Waar is ze nou?, hoorde ik een bekende vrouwenstem vragen.

En gepingel op een gitaar. Ik kon drie stemmen onderscheiden. Met *bonk, bonk, bonk* in m’n keel kroop ik in bed. Met aan m’n voeteneind een man met gitaar, een man met een enorme koplamp en filmende telefoon en dus Isa, met aansteker (als vuurtje). Ahaaaa, die mantra dus. En ik ontspande.

Hoe gaaf ik het dat mensen van Groningen naar Utrecht rijden om precies te doen waarvoor je mij ’s nachts wakker mag maken? Isa is een voorbeeld in doen waar je blij van wordt. Naar Oerol gaan, klusjesvrouw zijn, kappersopleiding volgen en andere mensen blij maken – ze doet het allemaal. Dankbaar ben ik dat ze af en toe opduikt in ons leven. Ook al is dat op een onmogelijk tijdstip en schrik ik me eerst helemaal het apezuur. Namasté!

[Het filmpje is helaas mislukt, maar dit zongen ze – in een iets sneller tempo mét gitaar]

lokah-samastah-sukhino-bhavantu

Geef een reactie