Mila’s rare houdingen – review

Het leuke van een ‘slashcareer’ img_0467(ik ben kinderyogajuf -slash- koffiemeisje -slash- eindredacteur), is dat paden elkaar kunnen kruisen. Zoals toen Muck koffie dronk bij Koffie & Ik, waar ik werk. Ik zag haar tekenen en herkende de stijl. Van het kinderyogaspel ‘Mila’s Rare Houdingen’. Zij bleek de (mede-)bedenker! Ik had het spel vaak genoeg zien staan in leuke winkels (waaronder in de webwinkel in het menu hierboven), maar nooit zelf aangeschaft. Eerlijk is eerlijk: te duur, als ik het niet eerst kan uitproberen. Muck en ik kletsten wat en ze bood me aan dat ik haar exemplaar van het spel weleens mocht lenen. Super lief!

Tot zover de voorgeschiedenis. Mila’s Rare Houdingen wil graag kinderen in hun kracht zetten. Dat sluit naadloos aan op mijn verlangen, dus ik voel me vereerd dat ik er nu dus ook een blog aan kan wijden. Ik gebruikte het spel in m’n les en de kinderen vragen nu elke week of we weer dat spel gaan doen. Het is allereerst een coöperatief spel, ik houd ervan. De kinderen moesten er in het begin aan wennen (‘Maar ik moet toch zelf alle kleuren?’, ‘Nee, samen’), daarna resulteerde het vooral in elkaar corrigeren als ze niet meteen op een nieuwe kleur afstevenden. Ik geloof erin dat het goed is wanneer we de kinderen vaak laten samenwerken.

Schouderklopje
Het begon allemaal met één van de massageoefeningen van het spel, ‘het schouderklopje’. Je klopt je eigen lichaam helemaal wakker. Een oefening die ik vaker toepas in mijn lessen, dus voor de kinderen herkenbaar is. Daarna heb ik de zonnegroet gedaan. Een oefening die ook ergens in het spel terug kan komen, maar voor mij een vast onderdeel van elke les, dus ik wilde ‘m sowieso doen.

Om de beurt gooiden de kinderen met de dobbelsteen. We kwamen uit op ‘de steur’, een speloefening. Eén van de kinderen had de oefening snel door, nog voordat we ‘m uitvoerden, riep hij: ‘Dit gaat over vertrouwen!’. Vertrouwen hebben in elkaar, samenwerken en deinen op de handen van anderen. Deze groep kinderen was in deze samenstelling pas twee keer bij elkaar geweest, dus mijn eerste gedachte was: ‘Oh jeej, hoe zou dit gaan?’. Ze waren open (‘Ik weet niet of ik dat durf’), moedig (want ze ging toch) en zo eerlijk (‘echt heel spannend, nu is het weer genoeg’), wat een prachtkinderen!

grizzlyNa deze oefening hadden we wel even wat los te laten. Niet geheel toevallig dus dat we op de grizzly uitkwamen. Even lekker stampen en grommen als een beer. Helaas geen filmpjes hiervan, maar geloof mij: deze beren voelden zich heel sterk
en lopen gelukkig niet los in het bos 😉poema/leeuw

Poema/Leeuw
Een yoga-oefening die ik van de Kinderyogakaarten van Helen Purperhart ken als ‘de leeuw’ kwam hier voorbij als ‘de poema’. Over ‘razendsnel je doelen bereiken, sensitiviteit en doelgericht zijn’, stond er in het bijbehorende spelboekje. Ik zie het als: van je laten horen, passend bij het vijfde chakra (keelchakra).

Na nog een paar oefeningen gingen we naar het hart van het spel. Helaas was er geen tijd meer voor de laatste oefening: ‘levenskunstenaar’. Maar we krijgen vast nog eens de kans om die kaart wel te doen.

Medicijnwiel
Al is het maar omdat er nog meer lagen in Mila’s Rare Houdingen zitten. Zo is het spel ingedeeld in windstreken en volgens het medicijnwiel uit de traditie van Noord-Amerikaanse Indianen (Sunbear en zijn clan). Mijn nieuwsgierigheid werd erdoor gewekt en er resoneert ook wel iets in mijn lijf als ik de uitleg lees.

Kortom: een spel met veel oefeningen, allemaal aan de hand van een dier. Dat is een manier die ik al vaak gebruik in lessen, dus herkenbaar voor kinderen. Maar gelukkig zit er meer in dan alleen de houdingen nadoen; yoga is immers zoveel meer dan alleen asana’s. Toch denk ik dat je dit spel vaak moet spelen om alle lagen te kunnen bespreken. Dit omdat het spel zelf (dobbelen en keuzes maken welke kant op te gaan), ook relatief veel tijd kost. Wij hebben nu vijf oefeningen kunnen doen en dus de zonnegroet, losmaak-oefening en een eindontspanning, maar normaal gesproken doen we meer oefeningen in een les.

Dit spel is zo rijk dat ik het nu graag op m’n verlanglijstje zet. Ik hoop het spel nog vaker te kunnen spelen, net als dat ik verlang naar nog meer yogalessen, zodat de houdingen helemaal niet ‘raar’ meer zijn, maar een ‘way of life’.

http://kinderyogabordspel.nl/

img_0467  img_0489