Yogagids voor kids, ontdek je superkracht – recensie

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik dat wel kan Aldus Pippi Langkous, de jeugdheld van Helen Purperhart, mijn tweede-jeugd-held. Want dat is wat Helen is; ze inspireert! Sinds ik lessen van haar gevolgd heb, heb ik opnieuw kennis gemaakt met het kind in mezelf. Mijn tweede jeugd is aangebroken. En omdat ik nooit eerder een recensie schreef, denk ik dat ik het wel kan. Toen Helen vertelde dat er een nieuw boek zou uitkomen, bestelde ik meteen. Nog voordat ik wist wat de inhoud zou zijn. Ja, over Pippi dus. Maar verder, geen idee. Toen ik het boek in handen kreeg, was ik alles behalve teleurgesteld. Wat een inspiratie, wat een creativiteit. Echt een boek om je eigen superkracht te ontdekken. Of je nou een kind (vanaf 8 jaar), of tot de grote mensen behoort; iedereen kan met dit boek op avontuur Het boek begint…

Voorlezen

In mijn lessen maak ik graag gebruik van boekjes. Vaak zijn het prentenboeken, of zoals nu – tijdens de Nationale Voorleesdagen – een voorleesboek. Vandaag was de Leeuwenkoning aan de beurt. Omdat het peuteryoga is, liet ik de details rondom de dood van Mufasa achterwege, maar de vrolijkheid van Timon, Pumba en Simba maakte ons aan het lachen. We deden veel dieren na: olifanten, aapjes die op hun rug lagen, giraffen met een lange nek en natuurlijk een brullende leeuw. De eindmeditatie was op ‘De Levenscyclus’ van B.B. Queen (Cicle of Life).    V.l.n.r.: De Leeuwenkoning / een koffer met Over de grote rivier, De mooiste vis van de zee, Van top tot teen en Tien lieveheersbeestjes gaan lekker slapen / Little gurus Graag sluit ik af met de wijze woorden van Rafiki:  

Boeken delen

Mijn boekenkast is vol. Overvol. Naast boeken staan er fotoalbums, tijdschriften en mappen met knipsels in. Mappen met knipsels, over ‘leuke dingen doen’, ‘zelf maken’ en ‘leuke winkels’. Ik houd van papier. Op de boekenkast liggen twee vintage koffers, vol met nog meer papier. Inspirerende visitekaartjes, kaarten die ik kreeg van lieve vriendinnetjes en wildvreemden (via Postcrossing) en bonnetjes, toegangskaartjes en flyers die ik ooit nog in fotoalbums wil plakken. Eigenlijk is mijn boekenkast gewoon een rommeltje. Tijd om op te ruimen dus. Onlangs las ik over de Boekenweggeefdag. Ik deed mee en legde een boek op de brievenbus tegenover mijn werk. Zo kon ik mooi zien wie er de gelukkige vinder zou worden. Nadat drie vrouwen mijn boek hadden bekeken en teruggelegd (het kaartje was door het plastic eromheen, in verband met de regen die maar naar beneden bleef komen, misschien minder goed leesbaar), hoorde ik een luide piep. Ik keek…